Λουκέτο σε 7 μαγαζιά, ομαδικές απολύσεις που κορυφώθηκαν το καλοκαίρι συνοδευόμενες από επιλεκτικές μη καταβολές των αποζημιώσεων και διόγκωση των χρονικών καθυστερήσεων στην καταβολή των μισθών συνθέτουν την κατάσταση που επικρατεί στην αλυσίδα καταστημάτων METROPOLIS του Ανδρέα Κουρή (του MAD).
Μια κατάσταση που, μέσα στις συνθήκες ανασφάλειας και τρομοκρατίας που καλλιεργεί η εργοδοσία, μας έχει οδηγήσει ως εργαζόμενους σε απόγνωση μα και θυμό, αφού γνωρίζουμε ότι αναμένεται να αποκορυφωθεί, δεδομένου ότι η επιχείρηση έχει μπει ήδη στο «άρθρο 99» και όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ανδρέας Κουρής την κατευθύνει προς τον αφανισμό αφήνοντας πίσω του τεράστια χρέη προς τους πάντες.
Τον Αύγουστο η επιχείρηση προχώρησε σε 19 απολύσεις ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό σε 38 από τα μέσα Ιουνίου μέχρι σήμερα. Παρ’ όλο που οι περισσότερες απολύσεις παρουσιάστηκαν από τους διευθύνοντες της επιχείρησης ως «οικειοθελείς» (κάτι που δεν ισχύει, αφού οι συνάδελφοι εξαναγκάστηκαν σε αυτές, πιστεύοντας ότι έτσι θα σώσουν τις αποζημιώσεις τους καθώς έβλεπαν την κατάσταση), κάποιες από αυτές ήταν απόλυτα εκδικητικές, καθώς εκδιώχθηκαν και εργαζόμενοι που αντιτάχθηκαν ανοιχτά ή με τη στάση τους απέναντι στην αντεργατική τακτική της εργοδοσίας.
Εντούτοις, μια ακόμη δυσάρεστη έκπληξη περίμενε μερικούς από τους… «οικειοθελώς» αποχωρήσαντες απολυμένους συναδέλφους μας, καθώς όταν πήγαν να εισπράξουν τη δεύτερη δόση της αποζημίωσής τους συνάντησαν την άρνηση της καταβολής της από την επιχείρηση, επικαλούμενη αδυναμία πληρωμής και παραπέμποντας σε κάποια επόμενη εβδομάδα. Αφορμή για τον οποία μαζί με άλλους απολυμένους στράφηκαν νομικά κατά της εργοδοσίας των METROPOLIS.
Η διπροσωπία διευθυντών και αφεντικού
Παράλληλα με τη σφαγή των θέσεων εργασίας, η εργοδοσία, καθ’ υπόδειξη των διευθυντικών στελεχών που έχει προσλάβει, προχώρησε σε νέα καθυστέρηση της καταβολής μισθών στους εναπομείναντες εργαζόμενους, ξεπερνώντας πλέον τον ένα μήνα που μας έχει μέσα «σταθερά» εδώ και ένα χρόνο, περίπου.
Και ενώ ήταν έκδηλη η επιθυμία των διευθυντικών στελεχών για κλιμάκωση των απολύσεων, ξαφνικά, το σχέδιο «πάγωσε» γιατί δεν υπήρχαν λεφτά. Προφανώς, επειδή υπολόγιζαν ότι μπορούν να τις κάνουν δίχως την καταβολή των δόσεων, όπως άλλωστε αποδείχθηκε, καθώς η οργανωμένη εξαπάτησή που σχεδίαζαν ανακόπηκε, έπειτα από τη νομική προσφυγή των συναδέλφων μας, προκειμένου να διασφαλίσουν τη δικαιωματική καταβολή των αποζημιώσεών τους.
